Tuesday, 5 November 2013

ఒక్క మాట చాలదూ!

ఊరు వదిలి పట్నాలకి, అక్కడినుంచి ఇతరరాష్ట్రాలకి, దేశాలకి, ఖండాంతరాలకి వెళతాం. వృక్షం శాఖలతో విస్తరించినట్టు ఎన్నో విజయసోపానాలు. కానీ చెట్టువేళ్ళు మనం పుట్టినచోటే ఉంటాయి. `మన వూరు` అనే మాట ఎంత తియ్యగా ఉంటుంది!

ఈ మధ్య ఒక స్నేహితుడు (స్నేహితుడు అనే మాట వాడవచ్చో, లేదో తెలియదు. ఎందుకంటే ఆయన నాకంటే పెద్దవారు) ముంబాయి నుంచి ఫోన్‌లో మాట్లాడారు. తరువాత ఈ రోజు కలిశాం. ఇద్దరం కలిసి చదువుకోలేదు. ఎందుకంటే ఆయన కాలేజి విడిచిపెట్టే సరికి, నేనింకా స్కూల్లో జాయినవ్వలేదు. బందువులం కాదు, ఇరుగుపొరుగువాళ్ళం కాదు. కానీ ఆయనతో పరిచయం అయ్యేలా చేసింది - మనకాకినాడలో బ్లాగు.

కాకినాడలోనే పుట్టి, విద్యాభ్యాసం పూర్తిచేసుకొని, 1980లో ఉద్యోగరీత్యా విదేశాలకి వెళ్ళారు. చాలాకాలం వివిధ దేశాల్లో ఉద్యోగబాద్యతలు నిర్వహించి, ఇండియాకి తిరిగి వచ్చి, ప్రస్తుతం రిలయన్స్ సంస్థలో అసిస్టెంట్ వైస్‌ ప్రెసిడెంట్ హోదాలో ఉన్నారు. ఆయన పేరు బొగ్గవరపు హనుమంత రాం గారు.

`నన్నెలా పట్టుకొన్నారు?` అని అడిగాను.

`బ్లాగులో మీరు వేసిన పెసరట్ల వాసన ముంబాయ్‌కి వచ్చింది,` అన్నారు. `అదేకాదు చాలా సంవత్సరాలుగా ఆర్టోస్ మాట వినలేదు. బ్లాగ్‌లో చూసినతరువాత ఎప్పుడో మరుగునపడిపోయిన ఇష్టం జ్ఞాపకాలపొరలు చీల్చుకొని పైకొచ్చింది. పార్లేలు, కోకోకోలాలు రాకముందు దాన్ని ఎంత అపురూపంగా తాగేవాళ్ళమో గుర్తుకొచ్చింది ` అన్నారు.

`తాజ్‌మహల్‌ని ఆగ్రాలో ఉన్నవాళ్ళు రోజూ చూడాలని కోరుకోరు. అలాగే ఇక్కడే ఉన్నవాళ్ళకి పుట్టినవూరుతో ఉండే ఆత్మీయత అర్ధంకాదు. మాలాగ దూరంగా ఉండేవాళ్ళకి బ్లాగులో ఒక్కొక్క ఆర్టికల్ ఎంత నాస్టాల్జియా కలిగిస్తుందో తెలుసా?` అన్నారు.

రాకరాక కాకినాడ వచ్చారు. వందపనులు. ఉన్న కొంచం సమయంలో ఒక గంట నాకు కేటాయించారు. ఎన్ని జ్ఞాపకాలు! ఎన్ని అనుభూతులు!! ఇంటిలోవాళ్ళు అర్ధరూపాయి ఇస్తే అక్కా, తనూ గ్లాస్‌హౌస్ సెంటర్‌నుంచి రెడ్‌కాన్వెంటుకి వెళ్ళడానికి రిక్షా కిరాయి ఓ వైపు ఇరవైపైసలు, తిరిగి వచ్చేటప్పుడు మరో ఇరవై. మిగిలినది చెరొక సగం పోకెట్‌మనీ. ఐదుపైసలకి ఎన్నివోస్తాయో తెలుసునా? ఒక్కసారి ఆలోచించండి. పుల్లైసులరోజులు, ఒక్కోపైసాకి ఒక్కో పిప్పరమెంటుబిళ్ళ వచ్చేరోజులు.

ఇంకా కొంతసేపు ఆయనతో గడిపితే బాగుండునని అనిపించేటంత స్నేహశీలి, నిగర్వి. కానీ సరిగ్గా ఒంటిగంటకి ఆయనకి చిన్నప్పుడు చదువు చెప్పిన టీచర్‌గారిని కలిసే అపాయింట్‌మెంట్. ఆయనకి పనిష్మెంట్ ఇచ్చిన ఒకే ఒక్క టీచరు! యడాగమసంధికో, ఆమ్రేడితసంధికో సూత్రం సరిగా చెప్పకపోతే ఏ తెలుగు టీచరుకైనా కోపంవస్తుందికదా? మామూలు విద్యార్థులైతే ఏదోఅనుకోవచ్చు, క్లాసులో ఎప్పుడూ ప్రధముడిగా వచ్చే బుద్ధిమంతుడైన కుర్రాడు అలా చెయ్యవచ్చా? బెంచీమీద ఎక్కించి, `నీకు తప్పుచేసే హక్కులేదు. అందరూ నీలా ఉండాలనుకొంటే, వాళ్ళకి తప్పుడు సంకేతాలు ఇస్తే నేను ఒప్పుకోను,` అనికూడా ఘాట్టిగా వార్నింగ్ ఇచ్చారట. ఆ మాట మైండ్‌లో ఫిక్స్ అయిపోయింది. ఒక్క మాట చాలదూ, విజయాలవైపు వేలుపట్టి నడిపించడానికి. అందుకే, ఆవిడని అభిమానంతో చూడటానికి వెళుతున్నారు. నేను మరికొంచం సేపు ఉండమని కోరగలనా?

వెళ్ళేటప్పుడు నా బ్లాగుని మెచ్చుకొని, ఒక హెచ్చరిక చేసి వెళ్ళారు. `పలానా కథలో, ఆ చివర రాసిన వాక్యం నాకు అస్సలు నచ్చలేదు. మీరు రాసినట్టు లేదు. ఎందుకు అలా రాయడం?` అని. ఎంత బాధ్యతతో రాయాలో తెలిసింది. ఒక్క మాట చాలదూ!

Monday, 4 November 2013

ప్రతిరాత్రి వసంత రాత్రి

ప్రతిరాత్రి వసంత రాత్రి, ప్రతిగాలి పైరగాలి... అని దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రిగారు ఓ సినిమాకోసం రాస్తే, దానికి స్వరకల్పన చేసి, రికార్డ్ చేశారట. కానీ ఆ సినిమా విడుదలకి నోచుకోక పోవడంతో 1969లో విడుదలైన ఏకవీర సినిమాలో ఉపయోగించారు. ఈ సినిమాకి సంగీత దర్శకత్వం వహించినాయన కే.వీ.మహదేవన్. ఎన్‌టీ రామారావు, కాంతారావు, కేఆర్ విజయల మీద చిత్రీకరించారు. ఘంటశాల, ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం పాడారు.

ఈ పాటలో మధురమైన విషయాల సంగమం ఉంది. ప్రేమలో మునిగి తేలుతున్నప్పుడు దానిని మనసులో దాచుకొని ఉండడం అసాధ్యం. వెన్నెల్లో, చల్లగాలిలో, ఆరుబయట స్నేహితుడితో కలిసి కూర్చున్నప్పుడు ఆ విశేషాలు పంచుకోకుండా ఉండలేరు. ప్రేయసితో ప్రేమ ఎలా ఉండాలో మైమరచిపోయి వర్ణిస్తారు. ప్రేయసి నర్తకి, ప్రియుడు గాయకుడు అయితే ఒకరికి ఒకరు కాంప్లిమెంటరీ(పరిపూర్తి) అవుతారు. మనసు పరిమళభరితం అవుతుంది. చందమామలాంటి అతను చుక్కలాంటి ఆమెవైపు వొరిగితే, ఆమె లతలా అతనిని అల్లుకుపోతుంది. ఈ చరణంలో `సుంత` అనే మాటను ఎంత బాగా వాడారో చూడండి. దాన్ని బాలసుబ్రహ్మణ్యం అంత చక్కగానూ పలికారు.

పల్లవిలో `బ్రతుకంతా ప్రతి నిముషం పాటలాగ సాగాలి ... ప్రతి నిముషం ప్రియా, ప్రియా పాటలాగ సాగాలి` అని పాడుతున్నప్పుడు `ప్రియా, ప్రియా` దగ్గర ఘంటశాల స్వరంలో ఆర్తి, రామారావు అభినయం చూడండి. అలాగే -`ఒరిగింది చంద్రవంక` అన్నప్పుడు కే.ఆర్.విజయ కళ్ళల్లో తన్మయత్వం, `ఒయ్యారి తారవంక` అని ముగించినప్పుడు అతిశయం చూడండి.

ఇవన్నీ సరైన పాళల్లో కలిశాయి కనుకే ఈ పాట అంత గొప్పగా ఉంటుంది. చూసినప్పుడు ఎంతబాగుంటుందో, విన్నప్పుడు కూడా అంతే బాగుంటుంది.

పాట ఇక్కడ చూడండి

పల్లవి :

ప్రతి రాత్రి వసంత రాత్రి

ప్రతి గాలి పైర గాలి

బ్రతుకంతా ప్రతి నిముషం పాటలాగ సాగాలి

ప్రతి నిముషం ప్రియా, ప్రియా పాటలాగ సాగాలి ||| ప్రతి రాత్రి |||

చరణం 1 :

నీలో నా పాట కదలీ

నాలో నీ అందె మెదలీ

లోలోన మల్లె పొదల

పూలెన్నో విరిసి విరిసీ

మనకోసం ప్రతి నిముషం మధుమాసం కావాలి

మనకోసం ప్రియా, ప్రియా మధుమాసం కావాలి ||| ప్రతి రాత్రి |||

చరణం 2 :

ఒరిగింది చంద్రవంక

ఒయ్యారి తారవంక

విరజాజి తీగ సుంత

జరిగింది మావిచెంత

ననుజూచీ, నినుజూచీ వనమంతా వలచింది

ననుజూచీ ప్రియా, ప్రియా వనమంతా వలచింది ||| ప్రతి రాత్రి |||

Sunday, 3 November 2013

కొందరికి ఆనందం, కొందరికి వెర్రి సరదా!

మావీధిలో ఒక హైస్కూల్ అమ్మాయిల గవర్నమెంట్ హాస్టల్ ఉంది. దీపావళి ఒక్కరోజుకోసం వాళ్ళకి శెలవు ఇచ్చి ఇంటికి పంపించరు. తల్లితండ్రులు కొనిచ్చిన ఒకటో, రెండో కాకరపువ్వొత్తుల ప్యాకెట్లు, కొన్ని మతాబాలు చెతుల్లో పట్టుకొని ఒక వరసలో హాస్టల్ బయటకి వస్తారు. రోడ్డుమీది అటూ, ఇటూ ఎదురెదురుగా రెండువరుసల్లో నుంచుంటారు. ఒక అరగంటసేపు వీధిలో రాకపోకలకి దారి మళ్ళిస్తారు. ఎవరికి వాళ్ళు తెచ్చుకొన్న మందుగుండు సామాగ్రి వెలిగించడం మొదలౌతుంది. వెలిగే మతాబాలతో చిరునవ్వులు, కాకరపువ్వొత్తులు చూసి కళ్ళల్లో మెరుపులు తళుక్కుమంటాయి. అందరికీ కలిపి హాస్టలు వాళ్ళు ఇచ్చే చుచ్చుబుడ్లు వెలిగించడంతోమొదలయ్యే కేరింతలు, అవి జ్.........అని పైకెగసిపడుతున్నప్పుడు చేసే శబ్ధంతో పాటూ వాళ్ళ గోలకూడా మిన్నంటుతుంది. ఒక అరగంటలోనే సందడి సద్దుమణుగుతుంది. కానీ, ఆ కొంత సమయంలోనే వాళ్ళ ఆనందాన్ని చూడడం బాగుంటుంది.

* * *

ఏడుగంటలకల్లా దివిటీలు కొట్టి, దీపాలు పెట్టి దీపావళి సందడి మొదలుపెట్టారు అందరూ.తిరిగే భూచక్రం, వెలుగులు నింపే మతాబులు, ముత్యాలు జిమ్మే కాకరపువ్వొత్తులు, నిప్పుల ఫౌంటెన్లా పైకెగసే చుచ్చుబుడ్లు, చెవులు గళ్ళెక్కించే బాంబులు.. ఇళ్ళు, రోడ్లు, ఊళ్ళు హోరెత్తిపోయే సమయం అది.

గిర, గిర మని తిరుగుతున్న చిన్న భూచక్రాన్ని చూడండి.

సందడి ఇంకా సద్దుమణగకుండానే బైకులమీద ఇద్దరు, ముగ్గురు చొప్పున కుర్రాళ్ళు వీధుల్లో సర్వేకి బయలుదేరారు. పేలుతున్న సీమటపాకాయల మధ్యనుంచి దూసుకొని వెళ్ళడం ప్రమాదకరమైన వెర్రి సరదా కొందరికి. ప్రమాదం జరగడం వేరు, కావాలని కొని తెచ్చుకోవడం వేరు! ఈ వీడియోలో చూడండి ఒకడు అలాగే చిక్కుకొన్నాడు.