Pages

Monday, 15 July 2013

నవ్వుల వెనుక ఎంత విషాదం!

బిగుతుగా ఉండే కోటు, వదులుగా ఉండే పేంట్, పెద్ద బూట్లు, నెత్తిన డెర్బీ హ్యాట్, చేతిలో కర్రా - వీటన్నింటితో చూడగానే నవ్వు వచ్చేలా ఉంటాడు చార్లీ చాప్లిన్. ఇతని నడక కూడా విచిత్రంగా ఉంటుంది. భూమికి కొంచం ఎత్తులో కట్టిన తాడుమీద నడచినట్టు, బ్యాలన్స్ చేసుకొంటూ అడుగులు వేస్తాడు. మోడ్రన్ టైంస్, సిటీ లైట్స్ లాంటి ఎన్నో సినిమాలు తీసి, వాటిల్లో నటించాడు. కథ, సంగీతం, దర్శకత్వం అన్నీ అతనే. ఈ సినిమాలలో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే చాలా నవ్విస్తాయి కానీ, `అయ్యో పాపం,` అనిపించేలా విషాదం ఉంటుంది. 
చార్లీ చాప్లిన్ చిన్నప్పుడు కటిక దరిద్రంలో బ్రతుకుతాడు. కట్టుకోవడానికి సరయిన బట్టలు, తినడానికి తిండీ ఉండవు. వాళ్ళ ఇంటిదగ్గర ఒక గొర్రె మాంసం అమ్మే దుకాణం ఉంటుంది. ఒకరోజు అక్కడినుంచి ఒక గొర్రెపిల్ల తప్పించుకొని రోడ్డు మీదకి వచ్చేస్తుంది. దానిని పట్టుకోవడానికి కసాయి వీధంతా పరుగులు పెడతాడు. గొర్రెపిల్ల వాడిని నానా తిప్పలూ పెడుతుంది. చూసిన అందరూ పడీ, పడీ నవ్వుతారు. కానీ, పాపం చివరికి అది వాడికి దొరికి పోతుంది. అప్పటి వరకూ నవ్వించిన గొర్రెపిల్ల మరికొంత సేపటిలో చంపబడుతుందని తెలిసి చాప్లిన్ చాలా ఏడుస్తాడు. 

ఈ సంఘటనే అతని సినిమాలకి స్పూర్తి ఇచ్చిందట. నవ్వించిన పాత్రల వెనుక విషాదాన్ని చొప్పించి వాటిని ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి చేశాడు.

చాలా చార్లీచాప్లిన్ సినిమాలను ఈ లింక్‌లోకి వెళ్ళి చూడవచ్చు
© Dantuluri Kishore Varma 

Saturday, 13 July 2013

గుర్రబ్బండి

గుప్పెట్లో ఉంచుకొన్న మంచుముక్కలాగ కాలం కరిగిపోతుంటుంది. అరచేతిలో ఆతరువాత కొంతసేపు ఉండి మాయమయ్యే చల్లదనపు తిమ్మిరిలాగ కనుమరుగైపోయిన పాతకాలపు జ్ఞాపకాలు ఉండి లేనట్టో, లేక ఉన్నట్టో మనసు అట్టడుగు పొరల్లో నిక్షిప్తమైపోతాయి. 

సత్యంశంకరమంచి గారు రాసిన అమరావతి కథల్లో ఊరిలోకి కొత్తగా వచ్చిన బస్సుని చూడటానికి జనమంతా అద్గదుగో బస్సని పనులు మానుకొని ఎగబడతారు. గాలిలో ఎగురుతున్నట్టు పోయే బస్సంటే అందరికీ అద్భుతమే! ప్రపంచంలో అతివిలువైన వస్తువేదో వస్తున్నట్టు సంబరపడిపోతారు. కానీ, జట్కా సాయిబు మాత్రం తనజీవనాదారం పోతున్నందుకు దిగులు పడతాడు. దు:ఖం  గొంతులోకి వస్తుంది. ఆ మరునాటి నుంచి ముసలి గుర్రం లాగే డొక్కు బండి ఎవరు ఎక్కుతారు? వాడి భోగం అంతా పోయింది! 
గుర్రపుబండిలో ప్రయాణిస్తుంటే రోడ్డుమీద నాడాలుకొట్టిన గుర్రపుడెక్కల చప్పుడు, తిరుగుతున్న బండి చక్రపు ఆకులకి బండివాడు కొరడా కర్ర అంచు ఆనించి ట్ర్(((( అనిపించే చప్పుడు -   ఒకప్పుడు చాలా సాధారణమైన విషయాలు - ఇప్పుడు ఏమైపోయాయి!  ఊరూరికీ బస్సులొచ్చాయి. అవిలేనిచోట ఆటోలు ప్రయాణీకుల అవసరాలు తీరుస్తున్నాయి. వేగంగా పోయే బైకులు, కార్లు గుర్రం బండిని గుటుక్కున మింగేశాయి. 
నిన్న ద్రాక్షారామ నుంచి కోటిపల్లి వెళుతుంటే దారిలో ధైన్యాన్ని ఎక్కించుకొన్నట్టు రోడ్డువారగా భారంగా నడచిపోతున్న ముసలి గుర్రం, దానికి కట్టిన పాత బండి! జ్ఞాపకాలకి ఆకృతివచ్చినట్టు - నిజ్జంగానే నిజం!

`అదే గుర్రం బండి. చిన్నప్పుడు మేం ఎక్కేవాళ్ళం,` అని చెపితే - కిరీటాలు పెట్టుకొని తిరిగే అశోకుడి కాలంవాళ్ళని మనం ఎంత ఆశ్చర్యంగా చూస్తామో, మా పిల్లలు మమ్మల్ని అంత అబ్బురంగా చూశారు! శెలవులకి తాతగారింటికి వెళ్ళినప్పుడు, బస్సుదిగేసరికి బస్‌స్టాప్‌నుంచి రెండుకిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న ఇంటికి తీసుకొనివెళ్ళడానికి ఇప్పటి ఆటోలాగ అప్పుడు తయారుగా ఉండే గుర్రబ్బండి. దానిని ఎక్కడమంటే కథల్లో మాత్రమే సాధ్యమయ్యేలాంటి ఒక ఫేంటసీ వాళ్ళకి !

గుర్రబ్బండి సవారీ చేసినందుకు సంతోషం కళ్ళల్లో తళూక్కుమంది శ్రావ్యా, వర్షితలకి. ఈ జ్ఞాపకం ఒక తీపి గుర్తుగా ఉంటుందేమో వాళ్ళకి -  తరువాతి తరానికి చెప్పడానికి. 

గుర్రానికి గుగ్గిళ్ళు కొనమని డబ్బులిస్తే ఎంతో ఆనందపడ్డాడు బండి నడిపే వ్యక్తి.

© Dantuluri Kishore Varma 

Monday, 1 July 2013

చీమ!

కొత్త కోలనీ దగ్గర కిరాణా షాపు తెరిచాడు సూరిబాబు. కోలనీ టౌనుకి చాలా దూరం. ప్రతీ వస్తువుకోసం టౌనుకి పోలేక రూపాయెక్కువైనా  సూరిబాబు కొట్టుకే వచ్చేవారు జనాలు. చూస్తుండగానే నిమషం కూడా ఖాళీ లేనంతగా అమ్మకాలు పెరిగాయి.

రోజులెప్పుడూ ఒక్కలాగ ఉండవు...

కిరాణా కొట్టుమీద కోట్లు గడించిన సూరిబాబు వాళ్ళ చినబాబాయి ఓ రోజు వచ్చాడు. గళ్ళాపెట్టిదగ్గర కూర్చుని నూనిమరకలు అంటుకొన్న అట్టముక్కతో గాలి విసురుకొంటున్న సూరిబాబుని, వాడి మాసిపోయిన గెడ్డాన్ని చూడగానే విషయం అర్ధమైపోయింది.

ఏమిటన్నాడు. 

కాంపిటీషను - నాలుగిళ్ళవతల వేరే కొట్టు పెట్టేడు ఎవడో. అప్పటినుంచీ జనాలు ఇక్కడ మానేసి అక్కడకి ఎగబడతన్నారు. అవతలి కొట్టువాడేదో జనాకర్షణ యంత్రం చేయించి కొట్టులో పెట్టేడట.

ఎదుటివాళ్ళ మనస్తత్వాన్నీ, లోపాల్నీ, బలహీనతల్నీ అరక్షణంలో అంచనా వెయ్యగలడు చినబాబాయి. జనాల్ని తిరిగి ఆకర్షించుకొనే పని చెయ్యకుండా వాస్తూ, యంత్రం లాంటి కారణాలు వెతుక్కొని కాలాన్ని వృదాచేస్తున్నాడు సూరిబాబు. ఏదయినా మనసుకి హత్తుకొనేలాగ చెప్పి వాడి ఆలోచనా విధానం మార్చాలి.

ఇలా మొదలు పెట్టాడు-

`రాజుగారి ఏడుగురి కొడుకులు ఏడుచేపల్ని తెచ్చీ, వాటిని ఎండబెట్టేవరకూ పని సవ్యంగా జరిగింది. ఒక చేప ఎండకపోవడం సమస్య. దానిని ఎండ సరిగా తగిలేచోటపెట్టడం మానేసి గడ్డిమోపునీ, పాలికాపునీ, వాడి తమ్ముడ్నీ ప్రశ్నలు అడుగుతూ పోయారు. ఎండని చేపని కుళ్ళబెట్టారు. నీ పనీ అలాగే అవుతుందిప్పుడు` అన్నాడు.

`నేనేమి చెయ్యాలి?` అన్నాడు సూరిబాబు.

`కథలో చీమ ఏమిచేసిందో అదే చెయ్యాలి. పుట్టలో కుర్రోడు వేలుపెట్టాడని - స్కూలుకి వెళ్ళకుండా నువ్విక్కడ ఏమిచేస్తున్నావు? వేలుఎందుకు పెట్టావు? అని కాలయాపన చెయ్యకుండా వాడిని కుట్టి సమస్య పరిష్కరించుకొంది.`

`అంటే మనుషుల్ని పెట్టి పక్క షాపోడ్ని వేయించేనా?` అన్నాడు.

`ఏడిశావులే, నోరుముయ్యి! మర్డర్లు చేయించడం మన బిజినెస్సు కాదు. వ్యాపారం మళ్ళీ పెంఛడానికి చూడు. రేటు తగ్గించు, సరుకు నాణ్యత పెంచు. నాలుగు రోజులు ఓపిక పడితే జనాలు విషయం తెలిసి మళ్ళీ తిరిగి వస్తారు. రోజంతా కూర్చొని నాలుగు వస్తువులు అమ్మి పాతిక రూపాయలు లాభం చేసుకోవడం కాదు. వంద సరుకులు అమ్మి రెండువందలు గడించు. అదే  వ్యాపారం.

ఇది నీ కొట్టుకే కాదు, ఏ పనికైనా వర్తిస్తుంది. కారణాలు వెతుకుతూ, మన అపజయాలకి ఎవరిమీదో నెపం వేస్తూ పోయినంతకాలం ఎక్కడవాళ్ళం అక్కడే ఉంటాం. మంచి ప్రణాళికతో మన పని మనం చేస్తూ పోతే విజయం దానంతట అదే వస్తుంది.`
© Dantuluri Kishore Varma 

క్షేత్ర స్కూల్ Kshetraschool.blogspot.com

క్షేత్ర స్కూల్  Kshetraschool.blogspot.com
ఉత్తమ విద్యాప్రమాణాలు...ఉన్నత విలువలు Click here to learn more!