అదే నవ్వు!

సందుమొదటిలో షేర్ ఆటో ఆగింది. కుమార్ దిగేడు. ఎండ సిమ్మెంట్‌రోడ్డుమీదపడి క్రిందనుంచికూడా వేడి వచ్చేస్తుంది. అక్కడికి ఇరవైమీటర్లదూరంలో ఆ వీధి అంతటికీ ఒకే ఒక గానుగచెట్టు, దానికి ఆనుకొని కుమార్ ఇల్లు. గానుగచెట్టు ఎడారిలో ఒయాసిస్సులా ఉంది.  దానినీడ విశాలంగా పరచుకొని ఉంది. చెట్టుమీద పక్షులు కునుకుతీస్తున్నట్టు చప్పుడు చెయ్యకుండా కూర్చున్నాయి. ఒకే ఒక కాకి మాత్రం అరుస్తుంది. ఓ కొబ్బరికాయల సైకిల్ చెట్టు మొదలుకి జారవేసి ఉంది. చెట్టుక్రింద నీడపట్టున నలుగురైదుగురు చేరారు. కుమార్ ఇంటి గేటునుంచి రోడ్డుకి కలిసే ఏటవాలు చప్టా పూర్తిగా నీడలో ఉండడంతో ఓ ముసలోడు తలక్రింద తుండుగుడ్డ పెట్టుకొని పడుకొని ఉన్నాడు. ప్రతిమధ్యాహ్నం వాడు అక్కడే సేదతీరుతుంటాడు.

కుమార్ ఆటో దిగడం చూసిన కొబ్బరికాయల సైకిలు వాడు ఒక్క ఉదుటున లేచాడు. `ఒరేయ్,ఓనర్రా!. చెట్టునీడేమయినా ఈడి తాతగారి సొత్తా? సైకిలు ఇక్కడ పెడితే, రోజుకి రెండు బొండాలు ఇయ్యాలట. ఈడెంకమ్మా...` అంటూ సైకిల్ తీసాడు, `....ఆడేం తిట్టినా నీకు చీమకుట్టినట్టుండదురా ముసలి నాయాలా. నువ్వు ఇక్కడే పడేడు. నేంపోతున్నా,` అనేసి - ముచ్చిక గిల్లి అంటించిన సిసింద్రీలా సర్ర్..మని అక్కడినుంచి పారిపోయాడు. మిగిలిన వాళ్ళు కూడా దాగుడు మూతలాటలో కుర్రాళ్ళలా `ఎక్కడి దొంగలక్కడే గప్ చిప్,` అన్నట్టు మాయమైపోయారు. ముసలోడు మిగిలి పోయాడు.  

తనరాక కలిగించిన అలజడిని కుమార్ స్పష్టంగా చూశాడు. `ఆ మాత్రం భయం ఉండాలి,` అనుకొన్నాడు. సెల్ఫ్ ఇంపార్టెన్స్‌తో చాతీ పొంగింది. కానీ చొక్కా బొత్తాల్ని తెంపేసేలా తన్నుకు వస్తున బొజ్జ ముందు, పొంగిన చాతీ ఏమీ కనిపించలేదు. బ్యాగ్ బరువుకేమో ఎడమభుజం లాగుతుంటే దాన్ని కుడివైపుకి మార్చుకొని ఇంటివైపు పెద్ద పెద్ద అంగలతో నడిచాడు.  

ముసలోడు అటెన్‌షన్‌లోకి వచ్చేశాడు. తలక్రింద పెట్టుకొన్న తుండుగుడ్డ చంకలోకి వెళ్ళిపోయింది. గేటు మూలలోకి నక్కిపోయి కూర్చున్నాడు. 

`ఎన్నిసార్లు చెప్పినా బుద్దిరాదురా నీకు? ఎండదెబ్బకి నువ్వు గేటు ముందు చస్తే నాకు అదొక తలనెప్పి. పోరా ఇక్కడి నుంచి. మళ్ళీ కనిపించావంటే కాళ్ళు విరగ్గొడతాను,` అన్నాడు. ముసలోడు ఏమీ సమాదానం చెప్పలేదు. పళ్ళ చిగుళ్ళు  కనిపించేలా నవ్వాడంతే! సరిగ్గా ఆ సమయంలో కుమార్ బీ.పీ ఎవరైనా కొలవడానికి ప్రయత్నిస్తే - పైలెవెల్ బద్దల గొట్టుకొని పాదరసం ఫౌంటెన్లా చిమ్మేసి ఉండేది! ఉగ్రంగా పళ్ళుకొరుక్కొన్ని, విసురుగా గేటు తీశాడు. గుండెల్లో కలుక్కు మంది.  

ఆ సమయంలో ఇంటిలో ఎవరూ ఉండరు. కుమార్ పెళ్ళం అక్కడికి ఒక కిలో మీటరు దూరంలో ఉన్న మీ-సేవ ఆఫీసులో కాంట్రాక్ట్ బేసిస్ మీద పనిచేస్తుంది. పిల్లలు స్కూలు, స్టడీ అవర్లు పూర్తిచేసుకొని సాయంత్రం ఎప్పుడో ఇల్లు చేరతారు. గేటు మూసి, మెయిన్‌డోర్ తాళంతీసుకొని లోపలికి వెళ్ళి, తలుపు మూశాడు. నుదురు చెమటతో తడిసిపోయింది. నోరు పిడచ కట్టుకు పోతుంది. మంచినీళ్ళు తాగితే సుఖంగా ఉంటుందేమో! అడుగులో అడుగు వేసుకొంటూ ఫ్రిడ్జ్ వైపు నడిచాడు. డోర్ తీస్తుండగా ఉప్పెనలా గుండెల్లోకి నొప్పి తన్నుకు వచ్చింది. కళ్ళు చీకట్లు కమ్మాయి. చెయ్యిజారి బాటిల్స్ నేలమీద పడి `బళ్ళు` మని బ్రద్దలయ్యాయి. కుమార్ కుప్ప కూలిపోయాడు.

*  *  *

ఇరవై రోజుల తరువాత ఆ ఇంటిముందు ఓ టాక్సీ ఆగింది. వెనుక డోర్‌లోంచి పెళ్ళాం సహాయంతో కుమార్ దిగేడు. లుంగీలో ఉన్నాడు. చేతికి సెలైన్లు ఎక్కించిన చోట ఇంకా ప్లాస్టర్లు అలాగే ఉన్నాయి. కొబ్బరికాయలు వాడు ఎక్కడికీ పారిపోలేదు,  నుంచుని చూస్తున్నాడు. ముసలోడు ఎప్పటిలాగే  కూర్చుని ఉన్నాడు. కుమార్ కారులోంచి దిగడం చూసి పళ్ళ చిగుళ్ళు కనిపించేలా నవ్వాడు. హార్టాపరేషన్ చేయించుకొని అప్పుడే హాస్పిటల్‌నుంచి డిస్చార్జ్ అయిఉన్నాడుకనుక సరిపోయింది కానీ, లేకపోతే వచ్చిన కోపానికి ముసలోడిని అక్కడే గొంతుపిసికి చంపేసును. తలుపుమూసేముందు కసిగా  `పోరా ముసలిపీనుగా,` అన్నాడు.

నవ్వుతున్న ముసలోడిని చూసి ఒళ్ళుమండిపోయింది కొబ్బరికాయల వాడికి. `ఇసయం ఇంకా ఆ బాబుకి తెలిసుండదు. చప్పుడువిని నువ్వెల్లి సూడకపోతే ఆ పొట్టోడి పని ఏటయ్యేది ఆయాల?`  అన్నాడు. ` చల్లగా పడుకొన్న ఒక్కడంటే ఒక్కడు బయటకి రాలేదు. ఎండలో చెప్పుల్లేకుండా పరుగెత్తుకెల్లి ఆళ్ళావిడ్ని తోలుకు రాకపోతే ఆడూ, నిన్ను తిట్టడానికి ఆడినోరూ ఉండేయి కాదు. ఆయమ్మ చెపితే నిన్ను పిలిచి బువ్వెడతాడేమోరా!` అన్నాడు.  

ముసిలోడు పళ్ళ చిగుళ్ళు కనిపించేలా నవ్వాడు.

© Dantuluri Kishore Varma

వంకరగా పెరిగిన చెట్లు

ఇంగ్లీషులో ఏబ్‌స్టినెన్స్(abstinence) అనే ఒక పదం ఉంది. అంటే మధ్యపానం, మత్తుమందులు, దూమపానం, అక్రమ మరియు వివాహేతర సెక్స్ సంబంధాల వంటివాటినుంచి దూరంగా ఉండడం. `ఎందుకు దూరంగా ఉండాలి?` అంటే....మనం రోజు చూస్తున్న నేరాల్లో సగంపైగా వాటికి కారణం ఇవే. 

సంపాదించిన దానిలో తొంభైశాతం వ్యసనాలకి ఖర్చుపెట్టేసి, కుటుంభాన్ని పస్తులు పడుకోబెట్టే ప్రబుద్ధులు ఎందరో. ఎందుకిలా చేస్తున్నావని అడిగితే గృహహింస మొదలౌతుంది. మందుబాబుల పని ఇలా ఉంటే పొగరాయుళ్ళు వాతావరణాన్ని కలుషితం చేస్తూ, తమ ఊపిరితిత్తుల్ని పొగగొట్టాల్లాగ మసిబార్చుకొని వందేళ్ళ జీవితాన్ని నలభై, ఏభైలకే ముగిస్తున్నారు. ఇవి పర్పస్‌లెస్ డెత్స్!  కామాందుల విషయానికి వస్తే `కామాతురాణాం న భయం! న లజ్జ!!`   అన్నట్టు   విచక్షణ మరచి పశువుల్లా సమాజం మీద తెగబడుతున్నారు.

`తప్పు! అలా చెయ్యకూడదు,` అని సుద్దులు చెప్పడం చెవిటివాడి ముందు శంఖం ఊదినట్టు ఉంటుంది. ఎవరూ వినరు. ఒకసారి మందురాయుళ్ళు కొంతమందికి ఎవర్షన్ థెరపీ చేస్తూ ఒక ప్రయోగం చేసి చూపించారు. రెండు గాజు గ్లాసులని వాళ్ళముందు ఉంచి ఒకదానిలో మంచినీరు, రెండవదానిలో సారాయినీ పోశారు. అప్పుడు రెండు కీటకాలని తీసుకొని వచ్చి ఒక్కో గ్లాసులో ఒక్కోదాన్ని వేశారు. మంచినీళ్ళ గ్లాసులో ఉన్నది అంచువరకూ ఈదుకొని వచ్చి, పైకి ఎక్కేస్తుంది. మందు గ్లాసులో ఉన్నది మాత్రం కొంచం సేపు ప్రయత్నించి మునిగి పోతుంది. ఇది ఆల్కహాల్ ప్రభావాన్ని చక్కగా వివరించే అద్భుతమైన ప్రయోగం. `దీన్ని బట్టి మీకు ఏమి అర్థమైంది?` అని అడిగిన డాక్టర్లకి షాకిచ్చే సమాదానం చెప్పి మందుబాబులు `మేం మారమంటే మారం!` అనే దృక్పదాన్ని స్పష్టంగా వ్యక్తీకరించారు. ఇంతకీ వాళ్ళిచ్చిన సమాదానం ఏమిటంటే - `ఆల్కహాల్ సేవిస్తే కడుపులో క్రిములు చస్తాయి. కాబట్టి ఆల్కహాల్ ఆరోగ్యానికి చాలా మంచిది ,` అని. ఈ జోకు చాలా మంది వినే ఉంటారు.  అయినప్పటికీ దీనిని ఇక్కడ ఉదహరించడానికి కారణం కరుడు గట్టిన వ్యసనపరులు అంత త్వరగా మారరు అని చెప్పడానికే. 

మారే అవకాశం లేదని కాదు. కానీ, ఒక వ్యసనం మానడానికి బలమైన కారణం ఉండాలి. చాసో అని పిలవబడే చాగంటి సోమయాజులు గారు రాసిన కథ `ఎందుకు పారేస్తాను నాన్నా?` అనేది ఈ విషయాన్నేచెపుతుంది. కృష్ణుడనే కుర్రాడు, చదువంటే చాలా ఇష్టం వాడికి. కానీ, కుటుంభానికి ఫీజు కట్టగలిగిన స్థోమత లేదు. బడి మానిపిస్తానంటాడు తండ్రి. ఒకరోజు కొట్టుకి వెళ్ళి చుట్టలు తెమ్మని, కృష్ణుడి చేతికి డబ్బులు ఇస్తాడు. దారిలో, బడిని చూసి ఆగిపోతాడు కుర్రాడు, అక్కడే కూర్చుండిపోతాడు. ఎంతకీ ఇంటికి రాని కొడుకుని వెతుక్కొంటూ వచ్చిన తండ్రిని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ బడిలో వెయ్యమని బ్రతిమాలతాడు. ఏ మనసు మాత్రం కరుగకుండా ఉంటుంది? `సరే, రేపు వద్దాం,` అంటాడు తండ్రి.  `కాదు ఇప్పుడే. కనీసం పుస్తకమైనా కొనిపెట్టు, రేపు పంపుతావని నమ్ముతాను,` అంటాడు కుర్రాడు. దానికైనా డబ్బులుండాలి కదా? నిజానికి తండ్రి చుట్టలు మానేస్తే అది కొడుకు చదువుకి సరిపోతుంది. `అయితే సరే, ఇందాక చుట్టలు తెమ్మని ఇచ్చిన డబ్బులు ఉన్నాయా, పారేశావా?` అని అడుగుతాడు, వాటితో ఇంగ్లీషు పుస్తకం కొనాలని నిస్చయించుకొంటూ.  

ఇతిహాసాల్లో, పురాణాల్లో, ఆధునిక సాహిత్యంలో ఈ వ్యసనాల గురించి అన్నో కనువుప్పు కలిగించే కథలు కనిపిస్తాయి. రాముడ్ని కోరుకొన్న సుర్పణక ముక్కూ, చెవులూ కోల్పోతే; పరస్త్రీని వాంచించి ప్రాణాలే కోల్పోయాడు రావణాసురుడు. అహల్య రాయయితే, ఆమెని పొందిన ఇంద్రుడు శాపగ్రస్తుడై వొళ్ళాంతా తన కామపూరిత వికారపు ఆలోచనలు తెలియజేసే కళ్ళను పొందాడు. చాలా కాలం క్రితం ప్రఖ్యాత కార్టూనిస్ట్ జయదేవ్  దూమపానం మీద ఒక కార్టూన్ గీస్తే అంతర్జాతీయ స్థాయిలో బహుమతి గెలుచుకొంది అది. సిగరెట్ నుంచి వెలువడుతున్న పొగ ఒక సర్పంలా వెనుకనుంచి పొగ పీలుస్తున్న వాడిని కబళించడానికి వస్తుంటుంది. ఎన్నో ఏళ్ళక్రితం చూసినా మనసులో ముద్రపడిపోవడానికి కారణం చెప్పినవిధానమే. పదిపేజీల్లొ రాసినా చెప్పలేనిదాన్ని కొన్నిగీతల్లొ చూపించారు. వ్యసనాలవల్ల జరిగే అనర్ధాలని ఇటువంటి వాటి సహాయంతో  పిల్లలకి చెప్పాలి.

నేషనల్ కరికులం ఫ్రేంవర్క్‌(NCF)లో చదువుతోపాటూ నేర్చవలసిన విలువల చిట్టాను తయారుచేశారు. వ్యక్తిగత విలువలు, కుటుంభ విలువలు, సామాజిక విలువలు, జాతీయ విలువలుగా వాటిని విభజించి ప్రచురించారు. ఈ వ్యాసం మొదటిలో చెప్పిన ఏబ్‌స్టినెన్స్ కూడా వీటిలో ఒకటి.  పాఠశాలల్లో మోరల్ ఎడ్యుకేషన్‌ని తప్పనిసరి చెయ్యాలి. తల్లి తండ్రుల కొంత సమయాన్ని మంచి విషయాలు చెపుతూ పిల్లలతో గడపాలి. అప్పుడే జాతి యావత్తూ సిగ్గుతో తలవంచుకొనేలాంటి అత్యాచారాలు జరిగే సంభావ్యత తగ్గుతుంది. వంకరగా పెరిగిన చెట్టుని సరిచెయ్యడం కష్టం! కాబట్టి మొక్కగా ఉన్నప్పుడే నిటారుగా పెరిగేలా జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. విద్యావేత్తలు, ప్రభుత్వం దీనిని పూర్తిగా సమర్ధిస్తున్నా - ఆచరణలో పెడుతున్న వాళ్ళు ఎంతమంది?

© Dantuluri Kishore Varma 

ఇప్పటికైనా ఉద్యోగం వెత్తుక్కోరా బాబూ!

చీర్స్!

సిక్సర్ బార్ కార్నర్ టేబుల్ దగ్గర డిం లైటింగ్‌లో మూడు లిక్కర్ గ్లాసులు `టింగ్` మని చప్పుడు చేశాయి. 

`సంవత్సరం అయ్యిందిరా మనం ముగ్గురం కలిసి,` అన్నాడు వరుణ్, `ఈ రోజు బిల్లు మాత్రం నాదే. కాదంటే ఒప్పుకొనేది లేదు. మీరిద్దరూ నా గెస్టులు ఈ రోజు.` 

`ఫ్రీడం దొబ్బింది ఈ ఏడాదిగా. ఫైనల్ ఇయర్ అయ్యిందో లేదో కొంపలుమునిగినట్టు ప్లేస్‌మెంట్ వచ్చిపడింది మా ఇద్దరికీ. నువ్వు అదృష్టవంతుడివిరా బాబూ. ఫ్రీ బర్డ్‌లాగ తిరుగుతున్నావు,` అన్నాడు వరుణ్‌ని ఉద్దేశించి ప్రిన్స్‌రాంబాబు . ఫేస్‌బుక్‌లో వాడి పేరు అదే. అందరూ అలాగే పిలవడానికి అలవాటు పడ్డారు.

`వీడి అన్నను మెచ్చుకోవాలిరా అసలు. చిన్న ఉద్యోగం చేస్తూ వీడిని బీటెక్  చదివించడమే కాకుండా, ఇప్పటికి కూడా పోకెట్ మనీ ఇస్తున్నాడు చూడు అందుకు,` డార్లింగ్ ప్రసాదు అన్నాడు.

గ్లాసులో ఎర్రగా మెరుస్తున్న ద్రవంకేసి రెప్పవెయ్యకుండా చూస్తున్నాడు వరుణ్. గిల్టీ ఫీలింగ్ లాంటిది కలుగుతుంది డార్లింగ్ ప్రసాద్ మాటలకి. `ఇంకేంటిరా సంగతులు,` అన్నాడు. టాపిక్ డైవర్ట్ అయ్యింది. కాలేజీ రోజుల్లోకి దొర్లుకొంటూ వెళ్ళిపోయారు. చికెన్ మంచూరియా నంజుకొంటూ తీపి జ్ఞాపకాలు నెమరు వేసుకొన్నారు. పుర్తయ్యే సరికి రాత్రి పదకొండు అయ్యింది. 

విడిపోయే ముందు ప్రసాదూ, రాంబాబు మరీ మరీ చెప్పారు వరుణ్‌కి చెన్నై వచ్చేస్తే వాళ్ళ రూంలోనే ఉండి ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు చెయ్య వచ్చని. `అలాగే,` నని ఇంటిదారి పట్టాడు. వీధిలైటు వెలుగులో ఏడు పోర్షన్ల ఇంటిలో వాళ్ళుండే మధ్య పోర్షన్ నాచుపట్టిన పురాతన సమాధిలా ఉంది. పేంట్ జేబులోనుంచి జండుబాం డబ్బా తీసీ, కొంత బాంని నుదుటికి, మెడ వెనుకా రాసుకొన్నాడు. అలా చేస్తే, మందు వాసన వదినకి తెలియకుండా ఉంటుంది. వెళ్ళి తలుపు కొట్టాడు.  

వదిన తలుపు తీసింది. `మళ్ళీ తలనొప్పా? భోజనం చేస్తావా?` అంది. ఆమె కళ్ళు ఏడ్చి నట్టు ఎర్రబడి ఉన్నాయి. `ఆకలి లేదు వదినా. పడుకొంటాను,` అన్నాడు. `రేపు ఉదయం నేనూ, మీ అన్నయ్యా చిన్నూ స్కూలుకి వెళ్ళాలి. టెర్మ్ ఫీజు కట్టడానికి చివరిరోజు. మేము తిరిగి వచ్చేలోగా నువ్వు బయటకు వెళితే ఇంటి తాళం పక్క పోర్షన్‌లో ఇచ్చి వెళ్ళు,` అంది. అలాగే అని తల ఊపాడు. సాయంత్రం బార్‌కి వెళ్ళే ముందు హేంగర్‌కి తగిలించిన అన్నయ్య షర్ట్ జేబులో ఐదొందల కాగితాలు కనిపించాయి. స్కూల్ ఫీజు కట్టడంకోసం వదిన వంటిమీద ఉన్న చిట్ట చివరి బంగారం పిసరు తాకట్టు పెట్టి తెచ్చిన డబ్బులు. `నేను ఒక నోటు తీసిన సంగతి వీళ్ళకు తెలిసి ఉంటుందా!?` అనుకొంటూ ఉండగా నిద్ర పట్టేసింది.  

డార్లింగ్ ప్రసాదునీ, ప్రిన్స్‌రాంబాబునీ సర్కార్కి ఎక్కించి వచ్చే సరికి సాయంత్రం అవుతుంది. ఆఫీసుకి శెలవు పెట్టినట్టున్నాడు, అన్నయ్య ఇంటిలోనే ఉన్నాడు. వరుణ్ ఇంటికి వచ్చిన విషయం గమనించలేదు. లోపలి గదిలోనుంచి వాళ్ళ మాటలు వినిపిస్తున్నాయి. అన్నయ్య అంటున్నాడు, `అప్పుడప్పుడూ ఆపదలో ఉన్నవాళ్ళకి బ్లడ్  డొనేట్ చెయ్యడమే కానీ, ఎప్పుడూ డబ్బు తీసుకొన్నది లేదు. ఈ రోజు అడిగి మరీ అయిదు వందలు తీసుకోవలసి వచ్చింది,` అని.

© Dantuluri Kishore Varma